|
| حکایتخانه | ترانهها و خاطرهها | روايت حکايت مکتوب | جُنگ صدا | تماس | |
|
|
«تسبیح»، نوشتۀ «هوشنگ مرادی کرمانی»
«. . . خدا پدر و مادر همۀ معلمهای ریاضی را، از دم بیامرزد. اگر از دار و
دنیا رفتهاند، الهی نور به قبرشان ببارد و اگر زنده هستند و هنوز نفس
میکشند، خداوند عمر و عزتشان را زیاد کند. هرچه با زبان خوش، با مهربانی و
نصحیت و ملایمت، با توپ و تشر، توگوشی، پسگردنی، شلاق و خطکش خواستند سر
مرا توی حساب و کتاب دربیاورند، نشد که نشد. حساب و هندسه تو کلۀ من نرفت که
نرفت.
زنگهای ریاضی میرفتم آخر کلاس، خودم را به موشمردگی میزدم و پشت و پناه
شاگردهای بلند و بالا و گنده و پتوپهن قایم میشدم که از چشمزخم معلم و
رفتن پای تخته در امان باشم. از اول تا آخر زنگ دلم عینهو سیر و سرکه
میجوشید و هر وقت معلم یکی را صدا میزد که بیاید پای تخته، دلم هری میریخت
پایین و رنگم میپرید و عین گچ سفید میشد. . .»
«قصههای مجید» اولین بار در سال 1353، روزهای پنچشنبه، از ساعت ده و نیم تا
یازده صبح، در رادیو ایران، توسط «پرویز بهادر»، و بعدها با صدای «علی تابش»
اجرا میشد.
«هوشنگ مرادی کرمانی» نویسندۀ این مجموعه، خود در بارۀ این قصهها میگوید:
«مجید، کودکی و نوجوانی مرا در خود دارد. شخصیت مجید با همۀ علاقهها و
ضعفها و تنهاییها و بیکسیها بسیار شبیه شخصیت من است ولی همۀ قصهها، قصۀ
زندگی من نیست. . »
داستان «تسبیح»، برگرفته از «مجموعه قصههای مجید» را در اینجا بشنوید!
* * *
|
|
|
| حکایتخانه | ترانهها و خاطرهها | روايت حکايت مکتوب | جُنگ صدا | تماس | |
|
|
