|
| حکایتخانه | ترانهها و خاطرهها | روايت حکايت مکتوب | جُنگ صدا | تماس | |
|
راوی در «فیسبوک»
نیمایوشیج جایی گفته است: «آنکه غربال به دست دارد، از پس کاروان میآید»
حالا حکایت فیسبوکدار شدن من راوی است بعد از اینهمه سال که کاروان فیسبوک
راه افتاده و آنهم به ضرب ضرورت زمان و زور بعضی از دوستان که: «ای فلانی
کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش».
14 اردیبهشت 1390
چهاردهم ارديبهشت ماه، مصادف است با
هفتمین سال درگذشت «سوسن»، مردمیترين
خوانندۀ مردم کوچه و بازار. همو که از
صدا و ترانههايش اينهمه ياد در خاطره
داريم.
11 اردیبهشت 1390 برخیز ای داغ لعنت خورده!
گفته میشود تا امروز و در عصر ما دو ترانه ـ سرود وجود دارد که بيش از هر آهنگ و سرود ديگری در جهان خوانده و شنيده شده. اول آن بخش از سمفوني شماره 9 بتهوون است که سرودهای از «شيلر» شاعر آلمانی به نام «انسانها» به صورت آواز جمعی يا کر میخوانند، و دوم سرود «انترناسيونال» است که با روز جهانی کارگر در اولين روز ماه می عجين شده.
9 اردیبهشت 1390
«پرستویی
شد و پرپر زنان رفت. . .»
«منوچهر سخایی»، قبل از آنکه به هنر روی بیاورد و خوانندهای بهنام شود،
خبرنگار پارلمانی کیهان بود و گاهی مطالب هنری هم مینوشت از جمله وقتی که
فیلم «خیام» از ساختههای بازاری هالیودی به ایران آورده و بر روی اکران
سینما رکس تهران رفت.
8 اردیبهشت 1390
«بانوی اردیبشهت»
بانوی
اردیبهشت قطعا
«سیمین
دانشور»
است.
نویسندۀ
رمان
«سووشون»،
«شهری چون بهشت»، «به کی سلام کنم»،
«جزیره سرگردانی» و
«ساربان».
1 اردیبهشت 1390
هر سال اولين روز از ارديبهشت ماه که
ميرسد، ياد «سهراب سپهري» هم مي آيد.
با یاد شاعر «صدای پای آب» مجموعه ترانههایی از سرودههای او را
1 فروردین 1390
بهار خنده زد و ارغوان شکفت.
*
**
* * * |
|
| حکایتخانه | ترانهها و خاطرهها | روايت حکايت مکتوب | جُنگ صدا | تماس | |
|
