| فهرست | روایاتِ راوی | حکایاتِ باقی | گنجۀ صدا |

«آهو و پرنده‌ها»
 

راستش اینکه اگر این یک‌قلم از کارهای «اسفندیار منفردزاده» از قلم می‌افتاد، مطلب «یادمان هفتاد سالگی او» به قلم من که «راوی حکایت باقی» باشم چیزی کم داشت.

در آن نوشتار بلند از پایه‌گذار بودن او در موسیقی فیلم در سینمای معاصر ایران گفتم و از بدعت و خلاقیتش در آن‌چه که به «ترانۀ معترض» شهرت یافت.

نام «اسفندیار منفردزاده» همچنین با ابتکار «صدای شاعر» در یاد ماست. موسیقی او در نخستین دکلمۀ اشعار «احمد شاملو» از سروده‌های خودش در دهۀ پنجاه و «اسماعیل خویی» و «منوچهر آتشی» در سال‌های اخیر.

در کنار کار با بزرگان و نام‌آوران ترانه و شعر معاصر، منفردزاده اما از توجه به «کودکان» غافل نبوده است. موسیقی قصۀ کودکان برای داستانی از «نادر ابراهیمی» و «ماهی سیاه کوچولو» از «صمد بهرنگی» از کارهای دوران فعالیتش در «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» بود.

معرفی و زنده نگه‌داشتن ادبیات فولکور و قصه‌های مردمی در مجموعۀ «قصه‌های ایرانی» نشانۀ توجه و تلاش او در این راه است. کاری مشترک با «مرتضا میرآفتابی» [سردبیر فصلنامۀ «سیمرغ» در آن سال‌ها] و «بهروز وثوقی» بازیگر نام‌آشنای سینمای ایران در مقام قصه‌خوان.

اولین شماره از مجموعۀ «قصه‌های ایرانی» به شکل نوار کاست در سال 1993 در آمریکا تهیه و منتشر شد و شامل دو قصۀ «شنگول و منگول» و «سنگ صبور» به‌روایت «صادق هدایت» [مبتکر و پایه‌گذار جمع‌آوری فرهنگ و قصه‌های مردمی در ایران]، و قصۀ «ملخک» به‌روایت «احمد شاملو» که او نیز اساس نگارش «کتاب کوچه» را گذاشت، و قصه‌ای برای کودکان از «نیما یوشیج» پایه‌گذار شعر نو در ادبیات معاصر ایران، به‌نام «آهو و پرنده» بود.

داستان «آهو و پرنده‌ها» را «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» با نقاشی «بهمن دادخواه» در دهۀ پنجاه خورشیدی چاپ و منتشر کرد. لینک این کتاب را در فرمت پی‌دی‌اف، پای این مطلب می‌گذارم.

از شما اما اگر کسی متن تایپ شده یا اصل کتاب را دارد خبر بدهد تا در آینده تمام داستان را به شکل نوشتاری هم در اینجا بگذاریم و با دیگر دوستداران و علاقمندان تقسیم کنیم.
 

صحرایی بود بزرگِ بزرگ، پر از پرنده و چرنده. در وسط این صحرا یک آبگیر بزرگ بود که تمام پرنده‌ها و چرنده‌ها دور آن جمع شده بودند.
در این صحرا جز پرنده و چرنده جانوری نبود. خوشحالی پرنده‌ها و چرنده‌ها بسته به این آبگیر بود. همین که بهار می‌شد آب هم زیاد می‌شد و تاج‌خروس‌ها و کوکنارها و جودانه‌ها دور و بر آبگیر را پُر می‌کرد.
پرنده‌ها و چرنده‌ها این دانه‌ها و علف‌های جور وا جور را می‌خوردند و تشته‌شان که می‌شد، به سراغ آبگیر می‌رفتند. . .

* * *

«آهو و پرنده‌ها»
(قصه برای کودکان)
نوشتۀ: نیما یوشیج
قصه‌گو: بهروز وثوقی
موسیقی، ضبط، اجرا، تولید و پخش:
اسفندیار منفردزاده

 

«آهو و پرنده‌ها» از انتشارات کانون فکری کودکان و نوجوانان در فرمت پی. دی. اف. را
از اینجا بردارید!

* * *

از کودکانه‌ها در این سایت:

«قهرمان»، نوشتۀ «تقی کیارستمی»
نمایشنامۀ «اولین پرواز» از «بیژن مفید»
«اتل‌متل»، با تنظیم «نورالدین زرین‌کلک»
«بُزی که گُم شد» نوشتۀ «نادر ابراهیمی»
نمایشنامۀ «شاپرک‌خانم» از «بیژن مفید»
نمایشنامۀ «خاموشی دریا» از «ژان بروله»
نمایشنامۀ «کوتی و موتی» از «بیژن مفید»
 
«کی از همه پُر زورتره؟»، بازآفرینی «م. آزاد»
«دزده و مرغ فلفلی»، نوشتۀ «منوچهر احترامی»
نمایشنامۀ «شهر قصه»، در چهار پرده، از «بیژن مفید»
«رنگین‌کمون»، ترانه‌هایی برای کودکان از «ثمین باغچه‌بان»
 

* * *

 


| فهرست | روایاتِ راوی | حکایاتِ باقی | گنجۀ صدا |