| فهرست | روایاتِ راوی | حکایاتِ باقی | گنجۀ صدا |

بُزی که گم شد
نوشتۀ: نادر ابراهیمی

با صدای:
مریم معترف :      قصه‌گو
بهزاد فراهانی:     پیرمرد
بابک:                جوان
رامین فرزاد:        جوان ـ پیرمرد
ایرج ادیب‌زاده:     جوان
مظفر مقدم:       جوان
منیژه فاضلی:     جوان
خسرو فرحزادی:  جوان
موسیقی متن:  اسفندیار منفردزاده
تهیه شده در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان. تهران ـ سال 1350.
 

«بزی که گم شد»، قصۀ یک بز طلا، یک پیرمرد، و گروه بزرگی از مردم است.
پیرمرد، بز طلا را پنهان نگه می‌دارد و به هیچ‌کس نشان نمی‌دهد.
یک‌روز، بُز ناپدید می‌شود.
پیرمرد، پی بُز می‌گردد، به امید آنکه پیدایش کند.
مردم، از وجود بُز باخبر می‌شوند و می‌کوشند که آنرا بیابند و تصاحب کنند.
مردم، بُز را همچون هوا، آب، و طلا، از آن همه می‌دانند. و پیرمرد، گمان می‌کند که بُز فقط مال اوست، و بعد . . .
برگرفته از: پشت جلد صفحۀ «بُزی که گُم شد» از مجموعۀ صدا برای کودکان.

* * *