طرح روی جلد: اسفندیار منفردزاده

ترانه‌خوان: سوسن
کلام: فرهاد شیبانی
آهنگ: اسفندیار منفردزاده


 

شب که میشه غم منُ داغون می‌کُنه
لاله میشه دلمُ چراغون می‌کُنه
ستاره‌ها پردۀ زر نشون می‌شن
پنجره‌ها پُر از گُلابتون می‌شن

می‌گن درختِ غمگینی تو بیشه
گُل می‌کُنه فصل بهار همیشه
پرستوها نوک می‌زنن به شیشه
می‌گن با یک گُل، بهار نمی‌شه

یه وختی بود دل که می‌خواس، بهار می‌شد
شب‌های تهرون، پُر عطر یار می‌شد
ماه‌پیشونی رو پُشت‌بوم پرسه می‌زد
خورشید خانوم حرف‌های سربسته می‌زد

اما حالا دنیا پُر از دشمنی‌یه
اونچه که نیست یه قلب دوست داشتنی‌یه
پنج دری‌آ مثِ ستاره کم شدن
سُرمه‌دون‌آ پُر از غُبار غم شدن

* * *

از سروده‌های «فرهاد شیبانی» در این سایت:

ترانه: گریه (اسفندیار منفردزاده ـ گیتی پاشایی)
ترانه: تنگنا (اسفندیار منفردزاده ـ فریدون فروغی)
ترانه: گٌل گلدونِ من (فریبرز لاچینی ـ سیمین غانم)
ترانه: شب‌های تهران (اسفندیار منفردزاده ـ سوسن)

در بارۀ «اسفندیار منفردزاده» در این سایت:
«منفردزاده» برای «سوسن» آهنگ می‌سازد.

در بارۀ
«سوسن» در این سایت:
با «سوسن» در سال‌هایی که یادم نیست.

در بارۀ «شب‌های تهران» در این سایت:
با «پروانه» در «شب‌های تهران»

* * *


 


 | حکایت‌خانه | ترانه‌ها و خاطره‌ها | روايت حکايت مکتوب | جُنگ صدا | تماس |