خانواده
اولین واحد احتماع در هر جامعه است. پدر، مادر، فرزندان و بعد آنهایی که با
ما پیوندی خانوادگی دارند و فامیل بهحساب میآیند. عمو، عمه، دایی و خاله و
وابستگانشان.
در تاریخ ادبیات ایران، مخصوصا در حوزۀ شعر ـ «مادر» جایگاهی ویژه داشته و
دارد. از مقام ارجمند او به شایستگی و سپاس یاد میکنند و در قدر و منزلت او
را به سرودهای درخور، پاس داشته و میدارند.
«پدر» اما گرچه در مناسبات اجتماعی حاکم در جامعۀ ما نصیب بیشتری عایدش شده
ولی باز نتوانسته در اشعار ادبی دوران ما به اندازۀ «مادر» جایی برای خود باز
کند.
جدا از اشعار ادبی که چندان نیست اگر ترانههایی را هم که برای «پدر» خوانده
شده، با انبوه ترانههایی که برای «مادر» سروده و اجرا کردهاند مقایسه کنیم
باز سهم ترانههای مادرانه بیشتر است.
در این صفحه به مرور مجموعهای از ترانههای ایرانی که برای «پدر»، «مادر»،
«فرزند دختر» و «فرزند پسر» خوانده شده را در جعبههای موسیقی جداگانه
میگذارم به این امید که به همدلی و همراهی شما بتوانیم آن را کمکم تکمیل و
کنیم.
* * *
نام و یاد «پدر» در ترانههای ایرانی
This text will be replaced by the flash music player.
* * *