| حکایت‌خانه | ترانه‌ها و خاطره‌ها | روايت حکايت مکتوب | جُنگ صدا | تماس |

کلام: فرهاد شیبانی
آهنگ: فریدون شهبازیان
ترانه‌خوان: سیمین غانم

* * *

گُل گُلدونِ من شکسته در باد
تو بیا تا دلم نکرده فریاد

گُل شب‌بو دیگه شب بو نمی‌ده
کی گُل شب‌بو رو از شاخه چیده؟

گوشۀ آسمون، پُر رنگین‌کمون
من مثِ تاریکی، تو مثل مهتاب
اگه باد از سرِِ زلف تو نگذره
من می‌رم گُم می‌شم تو جنگل خواب

گُل گُلدونِ من، ماه ایوونِ من
از تو تنها شدم چو ماهی از آب
گُل هر آرزو، رفته از رنگ و بو
من شدم رودخونه، دلم یه مرداب

آسمون آبی میشه
اما گُل خورشید، رو شاخه‌های بید
دلش می‌گیره

دره مهتابی میشه،
اما گُل مهتاب، از برکه‌های آب،
بالا نمی‌‌ره

تو که دست تکون می‌دی
به ستاره جون می‌دی
می‌شکُفه گُل از گُل باغ

وقتی چشمات هم میاد
دو ستاره کم میاد
می‌سوزه شقایق از داغ

گُل گُلدونِ من، ماه ایوُنِ من
از تو تنها شدم چو ماهی از آب

گُل هر آرزو، رفته از رنگ و بو
من شدم رودخونه دلم یه مرداب

* * *

از سروده‌های «فرهاد شیبانی» در این سایت:

● ترانه: گریه (اسفندیار منفردزاده ـ گیتی پاشایی)
● ترانه: تنگنا (اسفندیار منفردزاده ـ فریدون فروغی)
● ترانه: گٌل گلدونِ من (فریبرز لاچینی ـ سیمین غانم)
● ترانه: شب‌های تهران (اسفندیار منفردزاده ـ سوسن)
 

* * *